Warning : ไม่ใช่วายก็จริง แต่ก็ขอเตือน โปรดระวังสปอล์ย ย้ำ เอนทรี่นี้สปอล์ยมหาศาล หากรับไม่ได้ หากยังอยากจะดูอนิเมะแบบปกติิสุขต่อไปตามประสาคนชอบซับไทย กรุณากดปุ่มกากบาทสีแดงที่มุมขวาบนของหน้าจอคุณด้วย (และกรุณาระวังความคิดเห็นวายๆที่แทรกด้วยหากคุณอยากจะดูต่อ ก็จขบ.ชอบวายนี่นา บู่ๆ)

.

.

.

.

.

และสำหรับคนที่อยากรู้ล่วงหน้า เชิญด้านล่างเลยค่ะ

+++++++++++++++++++++

พอดีว่าวันนี้เคเพิ่งโหลดเสร็จเลยกะว่าจะดูซักหน่อย (ให้สมกับที่โหลดตั้งนานหลายชั่วโมง) บอกตามตรงว่าวันนี้อารมณ์สดใสเล็กน้อย เพราะเมื่อคืน(หรือเมื่อเช้าตอนเที่ยงคืน?) นั่งดูReboconไปค่ะ (คอนครั้งแรกนะ) แต่...

 

อารมณ์มาหดหู่เอาเมื่อกี้เองค่ะ

 

ก็เพราะว่าไอ้เจ้าหัวข้อเอนทรี่นี้นั่นแล

 

ขอย้ำนะคะ ว่า หดหู่จริงๆ

 

ก็....

 

.

.

.

.

.

 

(โดนคนอ่านสกายคิกใส่ข้อหาทำยืด)

 

ก็นายน้่อยตาย(?)นี่นา~ T^T

 

แม้ว่าตอนสุดท้าย ซี่รี่ย์พ่อบ้านดำจะเซอร์วิสคนดูซะจนหมดแก๊กไปเลยก็ตามทีเหอะ แต่มันหดหู่จนเกินกว่าจะกรี๊ดได้ลงค่ะ เรื่องให้ช็อคมันมากเหลือเกิน

เอาเป็นว่าจะเล่าคร่าวๆให้ฟังนะคะ (ต้องโทษตัวเองที่ภาษาญี่ปุ่นยังสกิลต่ำ เลยแปลไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ...หรือเพราะว่ามัวแต่กรี๊ด+ตกใจกับฉากในเรื่องกันแน่หว่า?)

 

คือ...จากตอนที่แล้วเนี่ย(เฉพาะช่วงหลังนะคะ) เซบาสเตียนหายตัวไปจากจิเอล(ซึ่งไม่ว่านายน้อยจะสั่งเท่าไหร่ เซบาสก็ไม่มา ส่งผลให้นายน้อยตกระกำลำบากชนิดที่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน) พลูโตพ่นไฟเผาเมือง จิเอลถูกพวกทหารของราชวงศ์ยิงเข้าไป 1 เปรี้ยงข้อหาฆ่าองค์ราชินี(ซึ่งเป็นตัวปลอม) และเซบาสเตียนก็คุยอยู่กับแอช(แองเจล่า)*

*หมายเหตุ แอชและแองเจล่าเป็นคนๆเดียวกัน และทั้งคู่เป็นเทวดาค่ะ (พวกเทพน่ะแหละ)

 


ซ้าย - แอช / ขวา - แองเจล่า

 

 

แล้วก็มาถึงตอนสุดท้าย

จากตอนที่แล้ว(อีกที) อันนี้ก็จำได้ไม่แม่นนะคะ (บอกแล้วว่าตอนนี้มันช็อคจริงๆ เล่นเอาระบบความจำรวนหมด) ประมาณว่าจิเอลพูดอะไรบางอย่างแล้วเซบาสเตียนเกิดพอใจขึ้นมา(คล้ายๆแบบปิ๊ง เข้าใจล่ะ โอเค กลับไปอยู่กับจิเอลเหมือนเดิมดีกว่าอะไรเทือกนั้น << อธิบายอะไรของเธอเนี่ยยัยเค) เซบาสก็เลยช่วยจิเอลจากพวกทหารแล้วก็พาิจิเอลไปหาแอช คราวนี้ก็เป็นศึกระหว่างเทพกับซาตานน่ะแหละค่ะ เซบาสเตียนเสียแขนไปข้าง

 


แขนขาดฉัวะๆ
 

แขนขาดแค่นี้จิ๊บๆ เดี๋ยวกินนายน้อยเสร็จก็มีแรงสร้างแขนใหม่เองแหละ (ที่ว่ากินเนี่ยหมายความว่าไงยะ!?)

แล้วก็คิดประมาณว่าจะต้องอยู่ดูวาระสุดท้ายของจิเอลให้ได้(ล่ะมั้ง?) ก็เลยบอกให้จิเอลหลับตา (แต่ไอ้ท่าที่บอกเนี่ย กดจิเอลกับพื้นแล้วกระซิบข้างหูจิเอลนะคะ บอกแล้วว่าเซอร์วิสจริงๆ)

 


"กรุณาหลับตาจนกว่าผมจะนับถึงสิบนะครับ แล้วเราค่อยมาสนุกกัน" (ชักจะซับนรกเข้าไปทุกที)

 

คั่นเล็กน้อย - ก่อนหน้าที่จิเอลจะหลับตาเนี่ย จิเอลและเซบาสเตียนถูกวิญญาณของคนในเมืองที่ตายล้อมรอบนะคะ เยอะมากๆเลยด้วย ก็พลูโตเผาเมืองนี่นา จะตายเยอะก็ไม่แปลกค่ะ ก็ใครจะไปคิดนี่คะว่าจะโดนปีศาจเผาเมืองแบบนี้น่ะ แต่วิญญาณพวกนี้ก็หายไปอย่างรวดเร็ว เพราะเหล่ายมทูต+พ่อคุณสัปเหร่อค่ะ เรียกได้ว่ารวมพลตัวละครเลยทีเดีียว สำหรับตอนนี้

*หมายเหตุ อยากรู้จริงๆค่ะ ว่าพ่อคุณสัปเหร่อก็เป็นยมทูตเหรอคะ เห็นตัดวิญญาณออกจากร่างของคนในเมืองได้เหมือนกันด้วย

พอจิเอลหลับตาเสร็จปุ๊บ เซบาสเตียนก็เผยร่างจริง (พร้อมส้นเข็มของเจ้าตัว???)แล้วก็จัดการกับแอชภายใน 10 วิ(ที่ตัวเองนับ) เพื่อที่หลังจากนั้นจะไปช่วยจิเอลที่กำลังจะตกจากสะพาน(ที่กำลังสร้างใหม่) พอ 10 วิสมคำบอก (เก่งชะมัดเลยวุ้ย ขนาดเสียแขนไปข้างนะนั่น) ก็หันไปบอกให้จิเอลลืมตาได้แล้วยิ้มกับจิเอลก่อนจะเอื้อมมือไปให้จิเอลจับ


"เรามาเริ่มต้นเรียนวิชาเชือดเทวดานิ่มๆภายใน 10 วิกันเถอะครับ"

 


"บทที่ 1 ต้องสวมรองเท้าส้นเข็มสุดเฉี่ยวก่อนเชือดทุกครั้ง"
 

(จิเอลเริ่มสงสัย ขอลุกขึ้นมาฟังซักหน่อย)
 
ลุกไม่ทันไรสไลด์ไปเล่นบันจี้จัมป์ซะแล้ว
 

มืดไปนิดแต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นจิเอลห้อยต่องแต่งอยู่ค่ะ
 
งานนี้มีเสียว
 
"บทที่ 2 และบทสุดท้าย นับ 1-10 อย่างมีความสุขเหมือนเรียนเลข แล้วเชือด เชือด และเชือด ให้สบายอุรา"
 
"หากระหว่างที่กำลังเชือดเทวดาเกิดหวีดร้อง ไม่ต้องสนใจ นับและเชือดต่อไปเรื่อยๆ"

 

 

...ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตกันล่ะมั้ง

 


พูดไม่ทันขาดคำ ก็บอมบ์ซะแล้ว

 

 


มารับนายน้อยพร้อมส้นเข็มคู่ใจ (ไม่คิดจะเปลี่ยนรองเท้าบ้างเหรอเซบาสเตียน?)

 

 


รอยยิ้มโล่งอกอันหาได้ยากยิ่ง

 

 


นายน้อยยิ้ม!!! ช่างน่าเหลือเชื่อ (น่าร๊ากกกกกกกก♥)

 

แต่....

.

.

.

จิเอลปล่อยมือจากสะพาน

 

จะดิ่งพสุธาล่ะน๊า~!!

 

 

เฮ้ย!

 

 

ตูม!!

 

 

(ช็อค)

 

นี่คือครึ่งแรกค่ะ กรีดร้องสุดชีวิต อะไรจะหักมุมปานฉะนั้น แบบว่าอารมณ์กำลังวี๊ดว๊ายเป็นปลื้มอยู่ดีๆ พ่อหนูก็จะดิ่งพสุธาเล่นซะงั้น

กลับมาค่ะ

จิเอลตกลงไปในแม่น้ำ (แน่นอนว่าเซบาสต้องช่วยอยู่แล้ว)

โผล่ขึ้นมาจากแม่น้ำ เห็นพระอาทิตย์ส่องแสง (โรแมนซ์ดีฉิบ)

 


มุ่งไปสู่แสงนั้นกันเถอะครับ นายน้อย!! (กร๊าสสส รั่วจริงๆ)

 

แล้วเซบาสก็พานายน้อยขึ้นไปนอนบนเรือที่ทั้งคู่ใช้เดินทางมาที่สะพานนี้ ก่อนจะพาจิเอลออกเดินทางไปด้วยแขนข้างที่เหลืออยู่

 


ออกเดินทางสู่เกาะสวาทหาดสวรรค์! (มีแววว่าคนภาคจะโดนตึ้บ)

 

แล้วหลังจากนั้น...

องค์ราชินี(ตัวจริง)ไม่ตายค่ะ

 


ในที่สุดก็ได้เห็นองค์ราชินีตัวจริง

 

อันนี้เคแฮปปี้มากเลย ท่านดูเหมือนคุณย่าคุณยายน่ะค่ะแบบว่าให้ลุคใจดี คนดีๆเคไม่อยากให้ตายหรอก ไม่เหมือนแอช ฉากถูกเซบาสจัดการเนี่ย แอบสะใจอยู่ลึกๆ (คนอ่าน : ซาดิสม์รึเปล่าน่ะยัยเค?) เมืองอังกฤษก็ถูกบูรณะใหม่จากเหตุการณ์พลูโตพ่นไฟรอบเมือง(ฮ่าๆๆ)คู่หูจากอินเดีย โซมะกับอาคนี(อัคนี? อากุนี? อา...อะไรดี? สะกดผิดขอโทษด้วยค่ะ)ก็ช่วยกันแจกขนมปังไส้แกงกะหรี่สูตรของพ่อคุณเซบาสเตียนให้กับชาวบ้าน

 

อนาคตไปเปิดร้านขนมปังแกงกะหรี่สูตรเซบาสละกัน (ไม่กลัวเซบาสมาทวงสูตรเหรอ?)

 

ก็ดูสงบสุขดี...นะคะ

ถึงแม้ว่าจะไม่บอกว่า 3 คนใช้ของคฤหาสถ์แฟนทอมไฮฟ์จะเป็นไงบ้างก็เหอะ แต่โดยส่วนตัวคงคิดว่าตายนะคะ

ส่วนพลูโต...รายนี้ก็น่าจะตายเหมือนกัน เพราะแอชเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ไปหา

คุณทานากะ...รายนี้ไม่ทราบชะตากรรมค่ะ

เอลิซาเบซ....แม่หนูคนนี้น่าสงสารที่สุดค่ะ เพราะว่าในตอนท้ายเนี่ยคุณหนูเธอนั่งอยู่ริมแม่น้ำแบบเหงาๆ คุณสาวใช้ก็เข้ามาบอกข่าวเรื่องจิเอล พอดีเห็นดอกไม้ในมือเอลิซาเบซก็ชมซักหน่อย เอลิซาเบซก็พูดว่าเพราะสีของมันเหมือนแหวนของจิเอล พอพูดถึงแหวนคุณสาวใช้เธอก็เลยทำเป็นแหวนดอกไม้จะให้คุณหนู แต่ลมพัดซะก่อน แหวนดอกไม้เลยตกลงไปบนแม่น้ำ เอลิซาเบซเศร้าอีก (สงสารง่ะ)

 


สาวน้อยผู้อาภัพโชคในรัก

 

หึหึหึ

ต่อจากนี้เนี่ยแหละค่ะ ที่สุดของความช็อค

กลับไปที่จิเอลและเซบาสเตียน

ที่เรือลำเดิม

คนสองคนเหมือนเดิม

แต่....

ชุดจิเอลเปลี่ยน

ก็พยายามมองโลกในแง่ดีนะคะ ว่าเซบาสเตียนพาล่องเรือเพลินรึเปล่า หรือหลงหมอกจนกลับบ้านไม่ถูก ชุดอาจจะถูกเซบาสจังเปลี่ยนก็ได้ (พยายามมองโลกในแง่ดีสุดฤทธิ์)

แต่ชุ