เข้าเรื่องกันดีกว่า เสียเวลาไปกับปกไปหลายภาพแล้ว (ความจริงมีการ์ตูนเล็กๆของพี่ชายมิซากิกับอุซากิซังอยู่ที่ปกด้านในด้วยนะคะ แต่ไม่ถ่ายค่ะ เพราะอ่านไม่ออก แต่คงเม้าท์มิซากิในวัยเด็กอย่างเคยแหละค่ะ ใครที่มีOSTของจุนโจวน่าจะได้ฟังอยู่นะคะ)
เรื่องราวในเล่ม 11 จะต่อจากในอนิเมะเลยค่ะ (เรื่องจะซ้อนทับกันเล็กน้อย เพราะในอนิเมะตอนจบมีการดึงฉากบางฉากในเล่ม 11 มาใช้ด้วยค่ะ)
เรื่องเริ่มต้นในช่วงวาเลนไทน์ค่ะ เมื่อมิซากิที่ทำการบ้านภาษาอังกฤษไม่ได้เดินลงมาข้างล่างก็พบกับอุซากิซังที่กำลังจะชิ่งไปอยู่ที่อื่น สาเหตุก็เป็นเพราะเขียนนิยายไม่ออกเหมือนเคย เดือดร้อนไอคาว่าซังต้องตามมาจิกถึงที่ มิซากิเลยรีบเข้าไปห้าม อุซากิซังก็เลย...
ขอเติมพลังในการทำงานด้วยจูบซักหน่อยเหอะน่า รับรองคิดพล็อตออกฉลุย
และแน่นอนค่ะว่า มิซากิต้องปฏิเสธ ฮ่าๆๆ แล้วไอคาว่าซังก็เข้ามาจัดการกับอุซากิซังต่อไป มิซากิที่ว่างๆอยู่ถูกไอคาว่าซังวานให้ไปช่วยจัดการกับช็อคโกแลตของอุซากิซังที่ได้รับมาจากแฟนคลับผลงานที่สำนักพิมพ์ที มิซากิที่ถูกยื่นข้อเสนอเกี่ยวกับเรื่องการ์ตูนเรื่องโปรดของตนก็ตอบตกลงแบบสายฟ้าแลบ
มิซากิเปิดทีวีไปเจอข่าวเกี่ยวกับเรื่องวาเลนไทน์เข้าก็เริ่มคิดว่าตัวเอง จะให้อะไรกับอุซากิซังดี เพราะอุซากิซังไม่ชอบของหวาน แต่ไปๆมาๆก็เกิดอาการคิดขึ้นมาอีกว่า 'แล้วฉันจะคิดเรื่องนี้ไปทำไมเนี่ย!?'
สรุปเลยเลิกคิดไปโดยปริยายค่ะ
หลังจากนั้นมิซากิก็ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ (ไปขนช็อคโกแลตและจัดแยกจดหมายของแฟนคลับของอุซากิซัง <<ขอช็อคโกแลตให้เคได้มั้ย? อุซากิซังไม่ชอบของหวานนี่ มิซากิก็กินไม่หมดหรอก ฮ่าๆๆ) ระหว่างที่กำลังขนช็อคโกลแตบางส่วนกลับบ้านก็ไปเจอกับอิซากะซังเข้าให้แล้วอิซากะซังก็เอา(น่าจะเป็น)ฟิคเกอร์ตัวการ์ตูนเรื่องโปรดของมิซากิให้ซึ่งเจ้าตัวก็ออกอาการหลงไหลได้ปลื้ม
และระหว่างนั้นเอง...
อุซากิตัวพ่อเผยตัว!!
แล้วเรื่องราวก็เป็นไปตามในอนิเมะค่ะ คือมิซากิรีบขอตัวกลับก่อน(กลัวเกิดสงครามประสาทระหว่างพ่อตากับลูกสะใภ้? ฮ่าๆๆ ไม่หรอกค่ะ แค่กลัวรังสีกดดันจากอุซากิตัวพ่อเท่านั้นเอง) หลังจากนั้นก็ไปซื้อของที่ตลาดก่อนกลับ แล้วก็พบกับอุซากิตัวพ่ออีกรอบ(ให้หนักใจเล่น) มิซากิก็พยายามจะเลี่ยงไม่ให้อุซากิตัวพ่อกับอุซากิซังเจอกัน ก็อย่างที่เรารู้กันนะคะว่าอุซากิซังไม่ชอบพ่อตัวเอง แต่ก็โดนกดดันด้วยคำพูด(อย่างที่เห็นในอนิเมะค่ะ)
แต่ว่าฉันเป็นพ่อของอากิฮิโกะนะ? (ทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อเหรอยะ!?)
และแล้วพ่อของอุซากิก็บุกขึ้นคอนโดได้สำเร็จและก็คุยกับอุซากิซังเรื่องนัดดูตัวค่ะ(คิดจะคลุมถุงชนเรอะ!)แล้วก็หันไปกดดันมิซากิต่อเรื่องที่ว่า "ช่วยตัดใจจากอากิฮิโกะอีกคนได้มั้ย? เพราะการมีเธออยู่น่ะมันเป็นปัญหา"
กร๊าสสสสสส ไปลอบฆ่าอุซากิตัวพ่อกันเถอะค่ะ!!!
แต่เรื่องนี้มีพระเอกนะคะ ดังนั้นอุซากิซังจึงโชว์ความเป็นกระเอกด้วยประโยคสุดกรี๊ดว่า...
"ผมน่ะ ถ้าไม่มีหมอนี่(มิซากิ)ล่ะก็ คงมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้"
แมนค่ะ ให้เลย 100 คะแนนเต็ม!
แล้วเรื่องราวก็เป็นไปตามในอนิเมะน่ะแหละค่ะ อุซากิซังลากมิซากิออกไปข้างนอกเพื่อคิดจะชิ่งอุซากิตัวพ่อแต่ก็(เกือบ)โดนรถชนเข้าให้
ช่างดูคล้ายหนังเกาหลีเสียนี่กระไร (แต่พล็อตอย่างนี้ก็ครองใจคนดูได้นะ)
แน่นอนค่ะว่าอย่างที่คุณก็ได้ดูอนิเมะจุนโจว มิซากิช่วยเอาไว้ รอดตายหวุดหวิด แล้วก็ดุอุซากิซังยกใหญ่(ลามไปถึงตัวพ่อด้วยแน่ะ) คุณพ่อจึงเข้าใจว่าลูกตัวเองได้อยู่กับคนที่ดีแล้วล่ะ(เข้าใจซักทีวุ้ย!) อุซากิซังและมิซากิจึงพากันกลับบ้าน
มิซากิถามถึงช็อคโกแลตที่แฟนคลับส่งมาให้อุซากิซังว่าจะทำยังไง แต่อุซากิซังกลับยกให้มิซากิจัดการแทน แล้วหันมาถามว่า "แล้วนายล่ะไม่มีเหรอ?" มิซากิแอบปฏิเสธเล็กน้อยแต่....
ฉากเทช็อคโกแลตในตอนจบค่ะ!!
ช็อคโกแลตธรรมด๊าธรรมดา แต่ได้ใจทางความรู้สึก หุหุ
และ...
รอยยิ้มที่นานๆทีจะเห็นทีค่ะ!
และหลังจากนั้น...
อยากจูบเหรอ? (ถามแบบนี้ใครจะไปอยากล่ะคะ!?)
NC ค่ะ ไม่เหมาะสำหรับเด็กและเยาวชนผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ดังนั้น ไม่ลงนะคะ อิอิอิ
เก็บตกเล็กน้อยท้ายตอนกับช็อคโกแลตรูปหมีจับปลาจากอุซากิตัวพ่อ...
อยากแทะหมีจริงๆ เลยให้ตายเหอะ
และแฟกซ์จากไอคาว่าซังค่ะ
โฆษณาแฝงได้อีก โฆษณาอนิเมะจุนโจวค่ะ
ไปดูตอนต่อไปกันดีกว่าค่ะ...
.
.
.
เปิดตอนมามิซากิก็ดีใจกับเกรดค่ะ และตอนนี้มิซากิก็อยู่ปี 4 แล้ว! มิซากิเดินไปบอกข่าวดีเรื่องกับอุซากิซังแต่ดันไปพบศพซะก่อน(ความจริงก็แค่อุซากิซังที่เพิ่งจะได้นอนน่ะแหละค่ะ) และอย่างที่รู้ว่าคนๆนี้ไม่ชอบการถูกปลุก ดังนั้นมิซากิจึงถูกลวนลามแต่เช้า ฮ่าๆๆ
"เหงาล่ะสิ?" "ไม่เลยซักกะนิด"
ระหว่างที่กำลังถึงพริกถึงขิง คุณพี่ชายของมิซากิ(ทาคาฮิโระ)พร้อมภรรยาสุดที่รักและลูกชายก็มาหาค่ะ
ทักเหมือนกันเด๊ะ แต่สภาพคนที่ตามมาข้างหลังต่างกัน
ลูกของทาคาฮิโระซังชื่อมาฮิโระค่ะ น่ารักจริงๆ
ออร่าอย่าเข้ามาใกล้นะ
ทาคาฮิโระคุยกับมิซากิถึงการสอบที่เพิ่งผ่านไปของมิซากิ ซึ่งเกรดก็เป็นไปด้วยดี ทาคาฮิโระจึงพูดขึ้นมาว่าเหลือเวลาอีกแค่ 1 ปีสินะ มิซากิสงสัยคุณพี่ชายจึงบอกว่ามิซากิเคยสัญญาว่าจะอยู่ที่นี่ในช่วงที่เป็นนักเรียนเท่านั้นไม่ใช่เหรอ?
คราวนี้ก็เริ่มเครียดสิคะ
อุซากิซังก็พยายามหาข้ออ้างให้มิซากิได้อยู่ด้วยกัน แต่คุณพี่ก็บอกประมาณว่าจะให้รับความหวังดีตลอดไปคงไม่ได้หรอก หวังว่าคงจะเข้าใจนะ?
จำได้มั้ยคะ? อุซากิซังกับคุณพี่ชายเคยคุยกันเรื่องเกี่ยวกับมิซากิครั้งนึง ที่คุณพี่ชายว่าอยากให้มิซากิกลับไปอยู่กับครอบครัวน่ะค่ะ นั่นก็เป็นเรื่องใหญ่มาแล้วทีนึง คราวนี้ดันพ่วงเรื่องสัญญาที่ว่าจะอยู่ถึงแค่ตอนที่เป็นนักเรียนเท่านั้นอีก
ก็สรุปว่ามิซากิจะอยู่กับอุซากิซังได้แค่อีก 1 ปีเท่านั้นค่ะ!
ในที่สุดรุ่้นพี่คนนี้ก็เีรียนจบซักที
เรื่องตัดไปที่งานจบการศึกษาของรุ่นพี่ของมิซากิ(รุ่นของสึมิเซมไปนั่นเอง) หลังจากที่ทั้งคู่คุยกันมิซากิก็ขอตัวไปทำงานพิเศษก่อน ระหว่างทางที่เดินไปคิดไปถึงอนาคตของตนอยู่นั่นเอง มิซากิก็พบว่า...
พวงกุญแจรูป The kan ของตนหายไป!! (แถมยังเป็นของหายากซะด้วย)
ระหว่างที่กำลังตามหาตาลีตาลานก็พบว่ามันอยู่กับ...
ชายหนุ่มในชุดฮากามะกำลังถือพวงกุญแจของตนอยู่
สรุปว่าพ่อหนุ่มหน้าตาดีคนนี้เป็นใครยังคงต้องรอการพิสูจน์ต่อไปค่ะ
หลังจากที่คุยกันได้ไม่ทันครบ 2 หน้ากระดาษดี ทั้งคู่ต่างก็แยกย้ายกันไป และมิซากิก็ได้พบว่า ตัวเองได้พบเพื่อนใหม่แบบไม่ได้คาดหมายเสียแล้ว
พอกลับไปที่บ้านก็คุยกับอุซากิซังไปเรื่อยๆ (ไม่แปลนะคะ เยอะเกินไปแปลไม่ไหว)
แล้วพอเริ่มพูดถึงเรื่องที่คุณพี่ชายพูดไว้เมื่อเช้า อุซากิซังก็บอกประมาณว่า "ถ้าถึงตอนนั้น ฉันจะบอกเรื่องของเราให้ทาคาฮิโระรู้"
มิซากิก็ค้านเสียงแข็งสิคะ จะให้พี่ชายอันแสนจะใสซื่อรู้ได้ไงกัน
อุซากิซังเลยหันมาถามมิซากิมั่งว่า "แล้วมิซากิจะทำยังไงล่ะ?"
คราวนี้ก็คิดหนักสิคะ
ระหว่างที่บรรยากาศเครียดได้ที่สึมิเซมไปก็โทรมาให้เครียดเพิ่มขึ้นอีก อุซากิซังคว้าโทรศัพท์ของมิซากิไป มิซากิจึงตามไปเอาโทรศัพท์ของตัวเองคืน อุซากิซังได้ทีเลยดันมิซากิไปติดข้างฝา(กะกดดันเต็มที่)แล้วบอกว่า "ฉันไม่คิดจะปล่อยนายไปหรอกนะ แล้วนายล่ะ?"
โอย...เครียดหนัก
ระวห่างที่บรรยากาศกำลังเครียดจนไม่รู้จะเครียดยังไง ก็มีเสียงกริ่งมาช่วยชีวิต(จริงเร้อ?)มิซากิซะก่อน มิซากิเลยรีบวิ่งไปเปิดประตูทันที
มิซุกิ ปรากฏตัว!
อุซากิซังเข้าไปทักทายด้วยเล็กน้อย ก่อนที่มิซุกิจะหันไปคุยกับมิซากิแทน มิซุกิบอกว่าได้ยินลุงฟุยุฮิโกะพูดถึงเยอะแยะเลย
สรุปว่า...มิซุกิเป็นลูกพี่ลูกน้องกับอุซากิซังค่ะ
มิซากิมีการถามเล็กน้อยว่านามสกุล 'อุซามิ' รึเปล่า? (สงสัยกลัวอุซาโมนกำเริบ) แต่มิซุกินามสกุล 'ชิอิบะ' มิซากิจึงรอดตัวไป แต่กลายเป็นว่า....
หรือเพราะไม่ใช่อุซามิ จึงเป็นศัตรูคนใหม่!
มิซุกิบ่นว่าทั้งๆที่คิดว่าน่าจะเป็นคนที่สุดยอดมากเลยแท้ๆ แต่กลับไม่ใช่ แถมยังบอกอีกว่าตัวเองน่ะเหมาะกว่าเป็นไหนๆ (พร้อมกับบีบมือมิซากิแรงๆ 1 ที)
เรื่องเครียดเพิ่มขึ้นอีกแล้ว
มิซุกิไปนั่งคุยกับอุซากิซังต่อตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน (ยิ้มร่าซะด้วย) มิซากิจึงคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดไปรึเปล่า ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กับเองด้วย (ประมาณนั้น)
เหตุผลที่มิซุกิมาหาอุซากิซังก็คือ...
"ก็เพราะอยากเจอพี่อากิฮิโกะน่ะสิ"
ศัตรูชัดๆค่ะ ศัตรูหัวใจชัดๆ!!
ปีศาจในคราบลูกพี่ลูกน้องอันมีรอยยิ้มหวานนี่นา
มิซากิเริ่มรู้สึกแปลกๆกับลูกพี่ลูกน้องคนนี้แล้วค่ะ ว่าไม่ธรรมดา
แล้วมิซุกิกับอุซากิซังก็คุยกันต่อไป มิซุกิขออุซากิซังว่าขอค้างที่นี่ได้มั้ย? แต่อุซากิซังปฏิเสธ (โฮะๆๆ ยังดีนะที่ปฏิเสธ)
มิซากิคิดว่าอุซากิซังก็คงไม่ได้สนใจอะไรมาก คงไม่ต้องกังวลอะไร
แต่!
ทำไมถึงใช้คำว่า おれ [ore] ล่ะอุซากิซังบ้า!
มิซากิให้หนังสือที่ซื้อมาฝากอุซากิซัง ซึ่งเมื่อเจ้าตัวเปิดซองออกปุ๊บแล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ตัวเองชอบก็ออกอาการพอใจอย่างเห็นได้ชัด ถึงขนาดพูดออกมาว่า 'ฉัน' ซึ่งก็คือ おれ [ore] ซึ่งไม่เหมือนปกติเอาเสียเลย
ชั่วโมงเรียนภาษาญี่ปุ่นกับเคกิมาแล้วค่ะ♥
คำพูดในภาษาญี่ปุ่นจะมีความลึกซึ้งต่างกันไปค่ะ ซึ่งการใช้ おれ [ore] เนี่ย ถือว่าคนพูดให้ความสนิทสนมกับเรามากทีเดียวนะคะ ดังนั้นหากสาวใดได้คุยกับหนุ่มญี่ปุ่นแล้วเขาเกิดใช้คำว่า おれ [ore] แทนตัวเขาเองขึ้นมาแล้วล่ะก็ จีบติดแน่ค่ะ (ถ้าเขาไม่ได้คิดเป็นเพื่อนนะคะ)
ดังนั้น การที่มิซากิจะตกใจกับการที่อุซากิซังใช้คำว่า おれ [ore] แทนตัวเองก็ไม่แปลกหรอกค่ะ
กลับเข้าเรื่องกันต่อ
มิซากิเริ่มรู้แล้วว่า อุซากิซังในตอนนี้ไม่ได้เป็นเหมือนปกติแล้ว เพราะนอกจากจะใช้คำว่า おれ [ore] กับคนนอกแล้ว ก็ยังหัวเราะซึ่งไม่เคยทำกับใครอีกต่างหาก
ยิ้มให้คนอื่นแบบนี้ได้ไงกันคะ อุซากิซัง!?
มิซากิหันไปชงชาในครัวพลางคิดหนัก ทั้งสองคุยเรื่องที่ตัวเองไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ไหนจะอาการหงุดหงิดขึ้นมาของตัวเองอีก จนทำให้มิซากิเทชาตกลงบนโต๊ะ อุซากิซังหันมาถามเล็กน้อยว่าเป็นอะไรมั้ย? แต่มิซากิก็บอกไปว่าไม่เป็นไร แล้วพ่อศัตรูหัวใจในคราบลูกพี่ลูกน้องแสนดีก็...
ให้ความรู้สึกถูกเย้ยซะไม่มีอ่ะ! น่าหงุดหงิดจริงๆ
มิซากิก็เกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาอีก
แล้วระหว่างที่กำลังคิดหนัก ก็เกิดคิดขึ้นมาว่า...
"ถ้าอุซากิซังเกิดชอบคนๆนั้นขึ้นมาล่ะ"
นี่ฉันเกิดคิดอะไรบ้าๆขึ้นมาล่ะเนี่ย เกลียดตัวเองชะมัด
หลังจากที่มิซุกิกลับไปแล้ว ตอนค่ำ อุซากิซังเลยกะว่าจะนอนเร็วซักหน่อย มิซากิที่กำลังจะเอาผ้าไปซักเลยถามถึงเรื่องของมิซุกิ ก็เลยได้รู้ว่า มิซุกิเป็นลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อ...
มิน่าล่ะถึงได้ร้ายกดดันเหมือนอุซากิตัวพ่อไม่มีผิด!!
มิซากิก็พูดต่อไปแต่อุซากิซังเริ่มไม่เข้าใจเรื่องที่พูดเขาไปทุกที (เคเองก็เริ่มแปลไม่รู้เรื่องเข้าไปทุกที ฮ่าๆๆ) แล้วประโยคนี้ก็หลุดออกมา!
"ผมคิดว่าถ้าอุซากิซังจะสนใจผมบ้างก็คงดี"
ทีงี้ล่ะแปลออกเชียวยัยเคเอ๊ย
พอมิซากิพูดแบบนี้...
อุซากิซังก็ดีใจสิคะ
แล้วก็ NC อีกรอบ
หลังจากเสร็จภารกิจออกกำลังการในร่มกันแล้ว อุซากิซังบอกว่า มิซากิที่หึงแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ มิซากิออกอาการเขิน ก็พูดแก้ตัวแล้วซุกผ้าห่มหนี
อุซากิซังเลยพูดต่อว่า"ความจริงฉันเองก็มีเรื่องทุกข์ใจอยู่ อยากจะถามนายอยู่เหมือนกันว่าถ้าเป็นนายจะทำยังไงดี" มิซากิก็เลยบอกให้อุซากิซังถามมาก็ได้
อุซากิซังจึงกระซิบถามที่หูของมิซากิ
แล้วก็...
ลูบหัวมิซากิสองสามทีพร้อมบอกว่า "ฝากด้วยนะ" (ฝากเอาไปคิดให้ด้วยนะ)
และคำถามก็คือ...
"ถ้าคนที่ชอบเกิดหึงและอยากครอบครองเราแต่เพียงผู้เดียวขึ้นมาแล้วเรารู้สึกดีใจมากแต่ว่าัคนๆนั้นเนี่ยจะได้รับการชอบจากฉันมากขึ้นไปอีกคิดว่าควรจะทำยังไงดี?"
มิซากิเลยออกอาการหน้าแดงแปร๊ดแล้วคิดในใจว่า
"จะไปรู้เรอะ ไอ้เจ้าบ้า"
ช่างน่าร๊ากกกก เนอะ!
เช้าวันต่อมา มิซุกิก็มาหาถึงที่บ้านแต่เช้า พร้อมกับ
หมีอีกแล้ว!!
การบีบมือครั้งที่ 2
และที่แย่ที่สุด คือการที่ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป มิซุกิจะย้ายมาอยู่ที่คอนโดด้วย (ค่าปิดปากอุซากิซังไม่ให้ค้านอะไรได้ก็คือเซ็ตหมีนั่นแหละค่ะ)
จะเป็นอย่างไรต่อไปนั้น ...ติดตามกันต่อไปเล่มที่ 12 ค่ะ ฮ่าๆๆ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ต่อไปจะสั้นเล็กน้อยนะคะ จะเที่ยงคืนอยู่แล้วแหละ ฮ่าๆๆ (ตอนที่เขียนเอนทรี่เนี่ย)
Minimum
เป็นเรื่องราวในช่วงคริสต์มาสของพี่น้องตระกูลทาคาฮาชิค่ะ (ทาคาฮิโระและมิซากิ)
เปิดเรื่องมาอุซากิซังได้รับเมล์จากทาคาฮิโระค่ะ ซึ่งอุซากิซังได้สลบเหมือบกลางอากาศเพราะงานไปซะแล้ว มิซากิที่กลับมาเห็นก็จัดการเอาอุซากิซังไปเก็บ แล้วก็เหลือบไปเมล์เข้า ก็เลยนึกถึงเรื่องในอดีตขึ้นได้
เมล์ที่ได้รับจากทาคาฮิโระ คือภาพมิซากิในชุดซานต้าน้อย!?
มิซากิในวัยเด็ก ช่างสดใสและน่ารักเหลือเกิน
มิซากิไปเดินซื้อของในเมืองกับพี่ชายอย่างสนุกสนานกันสองคนพี่น้อง เมื่อทาคาฮิโระถามน้องชายว่าอยากได้อะไร มิซากิก็เหลือบไปเห็นครอบครัวหนึ่งกำลังยืนดูสินค้าในตู้กระจกอยู่ แล้วมิซากิก็เลยพูดขึ้นมาว่า
"คุณซานต้า คงจะพาคุณพ่อกับคุณแม่มาให้ไม่ได้สินะครับ"
น่าสงสารจริงๆ หนูน้อยมิซากิ T^T
คุณพี่เลยจัดการอุ้มมิซากิขึ้นขี่คอเพื่อคลายอารมณ์เศร้าของน้องชาย
พอกลับบ้านมิซากิก็เขียนสิ่งที่อยากได้ลงไปในกระดาษ และวันคริสต์มาสอีฟ มิซากิก็ได้รับของขวัญที่อยากได้ (ด้วยหงาดเหงื่อและแรงกายจากการทำงานของพี่ชาย ฮ่าๆๆ)
เพื่อใบหน้าดีใจของน้องสุดที่รัก ทำงานหนักหน่อยแต่ก็ยอมล่ะ!
เมื่อพี่ชายเดินเข้าไปในห้องๆหนึ่งก็เห็นถุงเท้าแขวนอยู่ที่ชั้นวางของ เลยหยิบขึ้นมาดูแล้วก็พบว่ามีกระดาษคูปองอยู่ข้างใน (เป็นตั๋วนวดคล้ายพวกกิฟวอชเชอร์น่ะค่ะ)
ตั๋วนวดที่น้องชายให้
เพราะว่าทาคาฮิโระอยากได้เครื่องนวด แต่มันราคาตั้งสามแสนกว่าเยน มิซากิที่ไม่มีเงินถึงขนาดนั้นเลยบอกพี่ชายประมาณว่า "คิดว่าบางทีถ้าตัวเองให้เองคงจะมีความหมายมากกว่า"
คุณพี่ก็ปล่อยโฮสิคะ น้องทำขนาดนี้
ตัดกลับไปที่ปัจจุบัน เมื่ออุซากิซังได้เห็นภาพถ่ายตั๋วนวดที่มิซากิให้พี่ชายเลยเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา เลยทำ...
ตั๋วจูบมิซากิ ตั๋วจูบมิซากิแบบดีพคิส สมกับเป็นคุณจริงๆอุซากิซัง!! (หื่นจริงๆ)
คิดว่ามิซากิจะทำยังไงล่ะคะ?
1.ฉีกทิ้่ง
2.เผา
3.ขยำทิ้ง
4.น่าสนใจดีนะ ลองซักใบ
คำตอบ...
ทำของบ้าๆแบบนี้มาทำไมฟระ!?
ไล่ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยยาวเลยค่ะ ก็อุซากิซังเขียนไว้ซะเยอะเลยนี่นา (กะว่าใช้ทั้งชีวิตก็ไม่หมดเลยเหรอไงพ่อคุณ)
++++++++++++++++++++++++
Terrorist
คู่นี้ออกก็น้อยอยู่แล้ว แต่ละตอนก็สั้นได้อีกนะคะ แต่ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ตอนนี้โรมันติก้ากำลังเริ่มเครียดพอดี
ชิโนบุจิ้นกับประเด็นอาหารจากแฟนสาวที่ไม่อร่อยเอาเสียเลย?
เปิดตอนกับชิโนบุในโรงอาหารของมหาลัยค่ะ ระหว่างที่เพื่อนๆกำลังคุยกันเรื่องสาวอยู่ ชิโนบุที่กำนเสร็จแล้วและกำลังจะเอาจานชามไปเก็บก็ถูกชวนไปนัีดบอด แต่ชิโนบุปฏิเสธและบอกไปว่าตัวเองมีแฟนแล้ว แถมยังอายุมากกว่าด้วย
พอเพื่อนถามว่าอายุมากกว่ากันเท่าไหร่เหรอ...
ตอบอย่างมั่นใจว่าไม่มีใครสู้ได้!!
เท่านั้นแหละเพื่อนๆก็อึ้งกิมกี่ (พระเจ้าช่วย เพื่อนเราชอบสาวแก่ ฮ่าๆๆ)
ชิโนบุไปเดินซื้อของที่ตลาดตามปกติ แล้วก็ไปเจอกับฟักทอง เลยลองเปลี่ยนเมนูมาทำฟักทองดูบ้าง (จากกะหล่ำปลีทุกวี่ทุกวัน)
และแล้วปัญหาที่ทุกคนย่อมต้องประสบกันก็มาถึง...
ทุบไม่แตก หั่นไม่เข้า แถมดึงมีดไม่ออกอีก จะกินยังไงล่ะเนี่ย?
ระหว่างที่กริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ชิโนบุที่นึกว่ามิยากิกลับมาแล้วก็บอกให้มิยากิมาช่วยจัดการให้ที แต่กลายเป็นว่า...
พี่สาวของชิโนบุอันเป็นภรรยาเก่าของมิยากิมาหาค่ะ
พี่สาวเขาเอาดีวีดีมาคืนให้มิยากิ (ชิโนบุกลืนไม่เข้าคายไม่ออกล่ะค่ะก็คนรักเก่าของแฟนเรานี่หว่า? แถมยังเป็นพี่สาวเราอีก)
ปรากฏว่าพี่สาวเข้าไปเห็นสภาพฟักทองก็เลยช่วยทำอาหารให้อย่างเรียบร้อย (ตามประสาผู้หญิงล่ะค่ะ เสน่ห์ปลายจวักมันต้องมีบ้าง ฟักทองแค่นี้ชิวๆ)
ฟักทองที่ชิโนบุต้องยอมแพ้ กลายเป็นอาหารไปแล้ว
ระหว่างที่กำลังทำอาหารกันอยู่สองคนพี่น้อง จู่ๆพี่สาวของชิโนบุก็พูดขึ้นมาว่า
"ตอนนี้โยจะมีแฟนอยู่มั้ยนะ?"
ชิโนบุกับพี่สาวก็คุยๆกันไปเรื่อยๆ ชิโนบุก็บอกว่าคงไม่มีหรอก พี่สาวชิโนบุถามชิโนบุเลยถามว่าทำไมถึงรู้ล่ะ โยบอกเหรอ? แต่ชิโนบุบอกว่าเปล่า พี่สาวชิโนบุเลยเริ่มคิดอะไรบางอย่าง แล้วมิยากิก็กลับมาพอดี ก็คุยกับคุณพี่สาวแหละค่ะว่าทำไมถึงมาที่นี่ แล้วก็ชิมอาหารที่กำลังทำอยู่ พอเห็นว่าอร่อยก็เริ่มคุยกับพี่สาวกันสองต่อสองเหมือนไม่มีชิโนบุอยู่
ให้ความรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นสามีภรรยากันอีกครั้ง ชิโนบุเริ่มหนักใจ!
จู่ๆคุณพี่สาวก็เสนอว่า "งั้นจะให้ฉันทำอาหารมาให้ทุกวันเลยมั้ย?"
คำพูดที่ทำให้ชิโนบุหงุดหงิดของพี่สาว
ชิโนบุก็เริ่มของขึ้นทันที แล้วก็เผลอพูดไปว่าตอนนี้มิยากิมีแฟนที่น่าหลงใหลสุดๆอยู่! คุณพี่เริ่มสงสัยแต่ก็โดนชิโนบุไล่ให้กลับไป
ชิโนบุพูดกับมิยากิที่ตอนนี้เหลือกันอยู่สองคนว่า
"ฉันติดมิยากิ" (เหมือนติดสารเสพย์ติดน่ะค่ะ คือติดแบบถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว)
มิยากิก็เลยพูดปลอบๆแล้วก็บอกว่า
"จะกังวลไปทำไมกัน ก็นายบอกว่ามิยากิมีแฟนที่น่าหลงใหลสุดๆอยู่ไม่ใช่เหรอ?"
ชิโนบุเลย...
'ชอบมากเกินไปแล้ว'
"มิยากิ จะทำมั้ย?"
อ้อนอย่างนี้เป็นใครก็ทำค่ะ ชิโนบุจิ้น >0<
หลังจากนั้นก็ NC
หลังจากที่เสร็จกิจกรรมออกกำลังในร่มเรียบร้อย มิยากิเลยถามชิโนบุว่าจะแช่อ่างมั้ย? ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าจะแช่ มิยากิจึงไปเปิดน้ำ
ระหว่างรอน้ำเต็ม มิยากิกับชิโนบุก็คุยกันเล็กน้อย (ซึ่งตอนนี้เคแปลไม่ไหวแล้วค่ะ กรี๊ดฉากต่อไปมากกว่า)
มิยากิเดินไปหามิซากิพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูชิโนบุ (มุขคล้ายโรมันติก้าเล่มนี้เลยแฮะ) แล้วบอกว่า
พูดแบบนี้ใครมันจะกล้าเลิกรักได้ลงล่ะเนี่ย
"suki ni natte kurete arigatou" ขอบคุณที่ชอบฉันนะ
ชิโนบุเลยโผเข้ากอดมิยากิค่ะ
++++++++++++++++++++++++++++
จบไปแล้วทั้งสามพาร์ทของจุนโจวเล่ม 11 นะคะ
โหลดโหดกันไปเลย
จะว่าไป เคไม่ได้ผิดสัญญานะคะ ที่ว่าจะเอามาลงให้วันนี้ ก็เขียนวันนี้นี่นา เซฟวันนี้ด้วย ฮ่าๆๆๆ
เอาเป็นว่าช้าไปไม่ถึง 1 ชั่วโมง คงไม่ว่ากันนะคะ
ขอจบการรีวิว(ที่ไม่เหมือนรีวิว)และสปอล์ยจุนโจวแต่เพียงเท่านี้ค่ะ
PS.(เหมือนเดิม) รักจุนโจว รักป๋าหลาม รัก 8059 รักD18 แต่ที่สำคัญ รักคนอ่านค่ะ♥
PS2. วันนี้เพิ่งไปโอนเงินค่าฟิคมา แค่ค่าฟิคก็น้ำตาแทบนองแล้วนะบวกค่าโอนข้ามธนาคารไป รวมกันได้ 700 บาทพอดี พระเจ้าช่วย!! น้ำตาจะไหลคาธนาคาร แพงอิ๊บอ๋าย คราวหน้าจะไม่โอนเข้าธนาคารนี้แล้ว (ถ้าไม่จำเป็น) แพงกว่าโอนเข้าธนาคารอื่นซะอีก - -* เซ็ง!
PS3. แต่เคก็โอนไปแล้วอยู่ดี บ่นไปก็ไม่ได้เงินคืนหรอก สู้ยิ้มรับฟิคที่จะได้มาดีกว่า♥
ทาคาฮิโระเมื่อไรจะรู้ความจริงหนอ อุซากิซังไอเดียตั๋วเนี่ยแจ่มจริง!
#1 By monnie on 2009-05-07 07:07